Bajki na dobranoc dla 3-latka

Mały jeżyk zbierał liście.

Czerwony znalazł pod jabłonią. Złoty znalazł przy płocie. A potem znalazł wielki brązowy, prawie tak szeroki jak on sam — i musiał go pchać nosem przez całą drogę do domu.

Usypał kopczyk. Poklepał go łapkami. A potem zrobił kopczyk większy, bo dobre łóżko musi być głębokie.

Gdy w lesie zrobiło się ciemno, jeżyk wgramolił się do środka.

Liście zaszeleściły: szur, szur, szur. A potem ucichły.

Zwinął się w małą okrągłą kulkę — kolce na zewnątrz, ciepły nosek schowany w środku.

— Dobranoc, liście — powiedział jeżyk.

I liście grzały go przez całą noc.

Wysoko w starym dębie mieszkała mała sowa, która nie chciała iść spać.

— Ale sowy w nocy nie śpią — powiedziała.

— Małe sowy śpią — odpowiedziała mama. — Małe sowy śpią, rosną i budzą się większe.

Mała sowa spojrzała w ciemność. Zobaczyła księżyc. Zobaczyła jedną gwiazdę, potem dwie, a potem więcej gwiazd, niż umiała policzyć.

Wsłuchała się. Wiatr przechodził między liśćmi. Daleko rzeka płynęła i płynęła.

Oczy zrobiły się ciężkie. Pióra zrobiły się ciepłe i miękkie.

— Jeszcze tylko jedna gwiazda — powiedziała cichutko.

Ale zanim ją znalazła, mała sowa już mocno spała.